Ik kies mijn ware werk.
Ik hoef het niet meer te forceren.
Mijn ziel kent haar ritme, en ik mag daarin rusten.
De deuren die ik sluit, zijn geen verlies.
Ze zijn een daad van liefde voor wie ik geworden ben.
Ik kies niet langer voor wat me verstikt,
zelfs niet uit angst, zelfs niet uit nood.

Mijn ware werk is geen job.
Het is de ruimte waarin mijn ziel mag spreken,
ademen, luisteren en creëren.
Ik weet nog niet welke vorm het zal aannemen.
Maar ik weet dat het leven zal geven
aan mij, en aan wie ik mag aanraken met mijn woorden,
mijn aanwezigheid, mijn weten.

Ik koester deze overgang naar mijn ware werk.
Ik ben niet te laat.
Ik ben niet te vroeg.
Ik ben precies op tijd.  

Posted in

Plaats een reactie